چون فکنند از شکم ز بار چه خیزد

روز و شب آبستن و تو بسته امید

کز رحم این دو باردار چه خیزد

گیر که خود هر دو باردار مرادند

بر سر بازار دهر خاک چه بیزی

حاصل ازین خاک جز غبارچه خیزد

راز جهان جو به جو شمار گرفتی