تا بهر دفع دردسر آخر گلاب شد

در حبس گاه شروان با درد دل بساز

کان درد راه توشه یوم الحساب شد

گل در میان کوره بسی درد سر کشید

از چاه دولت آب کشیدن طمع مدار

کان دلوها درید و رسن ها ز تاب شد

دولت به روزگار تواند اثر نمود