بیم رصد چون بری که بار تو گم شد

منت گیتی مبر به یک دو نفس عمر

کانکه ز عمر است یادگار تو گم شد

بار سبو چون کشی که آب تو بگذشت

خون خور خاقانیا مخور غم روزی

روز به شب کن که روزگار تو گم شد