نای چو شه زاده حبش که ز نه چشم

ناله مجنون ز چنگ رام برآمد

بیست و چهارش زمام ناقه و لیکن

ناله نه از ناقه از زمام برآمد

بانگش از آهنگ ده غلام برآمد

از پی دستینه رباب کف می

چون گهر عقد یک نظام برآمد