گر چه محمد پیمبری به عرب یافت

از ملک عادل همام برآمد

دولت شروان کلید دولت او بود

زآن همه کارش به انتظام برآمد

صبح کمالش ز حد شام برآمد

دیر زی ای بحر کف که عطسه جودت

چشمه مهر است کز غمام برآمد