فال تو از مصحف دوام برآمد

دیر زی ای بحر کف که عطسه جودت

چشمه مهر است کز غمام برآمد

مژده ده ای تاجور که ینصرک الله

تا که حسامت قوام ملک عجم شد

آه ز اعدای ناقوام برآمد

چون نم ژاله ز خایه از تف خورشید