تو باشی بهر نیکی آموزگار

چو با ایمنی گشت کاوس جفت

همه راز دل پیش یزدان بگفت

چنین گفت کای برتر از روزگار

ز تو یافتم فر و اورنگ و بخت

بزرگی و دیهیم و هم تاج و تخت

تو کردی کسی را چو من بهرمند