گوهر جان وام کردم از پی تحفه

نام من از نامه سقام برآمد

هست نیازم ز جان و آن دگر کس

از زر و سیم جهان حطام برآمد

تحفه بزرگ است از آن به وام برآمد

پیش چنین تحفه کو تمیمه عقل است

واحزن از جان بوتمام برآمد