باز پس گردم چون اشک غیوران از چشم

چه نشینم که به پنهان شدنم نگذارند

بازگردم چو ستاره که شود راجع از آنک

مستقیم ره امکان شدنم نگذارند

که ز غیرت سوی مژگان شدنم نگذارند

مشتری وار به جوزای دو رویم به وبال

چکنم چون سوی سرطان شدنم نگذارند