ابخاز حد مغرب و درگاه ملک بحر

برداشت همان موی و بخندید بر آن چند

حال تن خاقانی و اندیشه ابخاز

این است و چنین به مثل مرد خردمند

مسکین تن نالانش به مویی شده مانند

آخر به کف آمد تن نالانش دگربار

گر خصم بر این نادره می خندد گو خند