کانهمه سرخی در باختر آمیخته اند

همه ره صید کنان رفته به مغرب و اینک

شاخ آهوست که با خون ز بر آمیخته اند

چرخ را نشره نون و القلم است از مه نو

مه طرازی است به دست چپ گردون شب عید

نقش آن گویی در شوشتر آمیخته اند

بر فلک بین که پی نزهت عیدی ملک