آتش سرد به عنبر مگر آمیخته اند

می و مشک است که با صبح برآمیخته اند

یا بهم زلف و لب یار درآمیخته اند

صبح چون خنده گه دست شده است آتش سرد

یا نه بی سنگ و صدف غالیه سایان فلک

صبح را غالیه تازه تر آمیخته اند

دوش خوش ساخت فلک غالیه دان از مه نو