چنگ زاهد سر و دامانش پلاسین لیکن

زیبقش گوئی با گوش کر آمیخته اند

نای افعی تن و بس بر دهنش بوسه زدند

با تن افعی جان بشر آمیخته اند

با پلاسش رگ و پی سر به سر آمیخته اند

محبس دست رباب است شعیف ار چه قوی است

چار طبعش که به انصاف در آمیخته اند