کهو و گورش با شیر نر آمیخته اند

محبس دست رباب است شعیف ار چه قوی است

چار طبعش که به انصاف در آمیخته اند

خم دف حلقه بگوشی شده چون کاسه یوز

صوت مرغان بدرد چرخ مگر با دم خویش

بانگ کوس ملک تاجور آمیخته اند

راویانند گهر پاش مگر با لب خویش