و آنک پدید خویی خورشید گم شده

جان های ما نتیجه گوگرد کرده اند

خورشید در نقاب عدمد شد ز شرم آنک

رخسار روزگار پر از گرد کرده اند

سیمرغ را چو شب پره شب گرد کرده اند

در باغ عهد جای تماشا نماند از آنک

صد خار را موکل یک ورد کرده اند