زیر پای ساقیان گنج روان افشانده اند

در شکر ریز طرب بر عده داران رزان

از پی کاوین بهای کاویان افشانده اند

تا به دست آورده اند از جام و می صبح و شفق

کرده اند از می قضای عمر و هم معلوم عمر

بر سر مرغان و در پای مغان افشانده اند

بس زر رخسار کان دریا کشان سیم کش