بس که دندان ها ز بیم آن زبان افشانده اند

آستان بوسان او کز بیژن و گرگین مهند

آستین بر اردشیر و اردوان افشانده اند

تا زبان شکل است شمشیرش همه شیران رزم

نیزه دارانش که از شیر نیستان کین کشند

خون و آتش زان نی چون خیز ران افشانده اند

نی ز آتش سوزد و اینان ز نی های رماح