گرد پی ز آنسوی نیل و عسقلان افشانده اند

جنیان ترسند ز آهن لیک از عشق کفش

دیدها بر آهن تیغ یمان افشانده اند

تازیانش کابل و بلغار دارند آبخور

مغز گردون عطسه داد و حلق دریا سرفه کرد

زان غبار ره که ایام الرهان افشانده اند

آتش و باد مجسم دیده ای کز گرد و خوی