شاف شافی هم ز حصرم هم زرمان دیده اند

گرم گاهی کآفتاب استاده در قلب اسد

سنگ و ریگ ثعلبیه بید و ریحان دیده اند

تیره چشمان روان ریگ روان را در زرور

از پی حج در چنین روزی ز پانصد سال باز

بر در فید آسمان را منقطع سان دیده اند

من به دور مقتفی دیدم به دی مه بادیه