دامن کحلیش را چینی مقور ساختند

یا شبانگه فصد کردند اختران تب زده

کآسمان طشت و شفق خون، ماه نشتر ساختند

چرخ جادو پیشه چون زرین قواه کرد گم

در زیان چرخ را گودئی که سهو افتاده بود

کن زه سیمین بر آن دامن نه در خور ساختند

ماه نو چون حلقه ابریشم و شب موی چنگ