موی و ابریشم بهمچون عود و شکر ساختند

در زیان چرخ را گودئی که سهو افتاده بود

کن زه سیمین بر آن دامن نه در خور ساختند

ماه نو چون حلقه ابریشم و شب موی چنگ

مهر چون در خوشه یک مه ساخت خرمن روشنان

ماه را صاع زر شاه مظفر ساختند

نیمه قندیل عیسی بود یا محراب روح