پیش بالایت به بالایت فرو ریزم گهر

طیره منشین کز جمالت عید لشکر ساختند

ماه نو دیدی لبت بین، رشته جانم نگر

کاین سه را از بس که باریکند همبر ساختند

زانکه صد نوبر مرا زان یک صنوبر ساختند

چون کمر حلقه به گوشم، چشم پیش از شرم آنک

چون کمر گاه تو بازم کیسه لاغر ساختند