ز آن لب چون آتش تر هدیه کن یک بوس خشک

زانکه صد نوبر مرا زان یک صنوبر ساختند

چون کمر حلقه به گوشم، چشم پیش از شرم آنک

چون کمر گاه تو بازم کیسه لاغر ساختند

گر چه بر آتش تو را مهری ز عنبر ساختند

من نی خشکم و گر چه طعمه آتش نی است

طعمه این خشک نی ز آن آتش تر ساختند