گردون یهودیانه به کتف کبود خویش

ترسم که نقره خنگ به بالا برافکند

در ده رکاب می که شعاعش عنان زنان

بر خنگ صبح برقع رعنا برافکند

آن زرد پاره بین که چه پیدا برافکند

چون برکشد قواره دیبا زجیب صبح

سحرا که بر قواره دیبا برافکند