طوق دگر ز عنبر سارا برافکند

مجلس چو گرم گردد چون آه عاشقان

می راز عاشقان شکیبا برافکند

ساقی تذرو رنگ به طوق غبب چو کبک

بردست آن تذرو چو خون کبوتران

می بین که رنگ عید چه زیبا برافکند

ز آن خاتم سهیل نشان بین که بر زمین