روز از برای ثقل کشی موکب بهار

رنگ خضاب بر سر دنیا برافکند

قوس قزح به کاغذ شامی به شام گاه

از هفت رنگ بین که چه طغرا برافکند

پالان به توسن استر گرما برافکند

روز از کمین خود چو سکندر کشد کمان

بر خیل شب هزیمت دارا برافکند