رنگی که افتاب بخارا برافکند

ز اشکال تیغ او قلم تیز هندسی

بر سطح ماه خط معما برافکند

ترتیب قوقه کله بندگانش راست

هر شب برای طرف کمرهای خادمانش

دریای چرخ لولو لالا برافکند

هر سال مه سیاه شود بر امید آنک