کاقلیم شرک را به تعزا برافکند

اسم بلند هم به بلند اختری دهد

چون روزگار قرعه اسما برافکند

دست تو شمس و خطی تو خط استواست

آری به نای جادوی فرعونی از جهان

ثعبان اسود و ید بیضا برافکند

گفتم که افتاب کفی، سهوم اوفتاد