زرد است روی آزم و خوش ذوق خاطرم

چشمم نظر به مجلس اعلی برافکند

حربا منم تو قرصه شمسی، روا بود

گر قرص شمس نور به حربا برافکند

چون زعفران که رنگ به حلوا برافکند

آزاده بندگیت رها چون کند چو دیو

کو خرمن بهشت به نکبا برافکند