تو شاد خوار عافیتی تا وبای غم

مهری که جان سعد به اسما برافکند

بخت تو خواب دیده بیدار تا ز امن

بر چشم فتنه خواب مهنا برافکند

طاعون به طاعن حسد آوا برافکند

عدل تو آن طراز که بر آستین ملک

هر روز نو طراز مثنا بر افکند