طیرانش نه به بالا که به پهنا بینند

آسمان کو ز کبودی به کبوتر ماند

بر در کعبه معلق زن و دروا بینند

این کبوتر که نیارد ز بر کعبه پرید

شقه ای کز بر کعبه فلکش می خوانند

سایه جامه کعبه است که بالا بینند

روز و شب را که به اصل از حبش و روم آرند