کعبه دیرینه عروسی است عجب نی که بر او

که چو گردونش سراسیمه و شیدا بینند

گفتی آن حلقه زلف از چه سپید است چو شیر

که ز خال سیهی عنبر سارا بینند

زلف پیرانه و خال رخ برنا بینند

حلقه زلف کهن رنگ بگرداند لیک

خال را رنگ همان غالیه گونا بینند