در مدینه ملک و عرض معلا بینند

از پس سنگ سیه بوسه زدن وقت وداع

چشمه خضر ز ظلمات مفاجا بینند

گر به مکه فلک و نور مجزا دیدند

خاکیان جگر آتش زده از باد سموم

آب خور خاک در حضرت والا بینند

مصطفی پیش خلایق فکند خوان کرم