تا لقای ملک العرش تعالی بینند

شیر مردان به حریمش سگ کهفند همه

اینت شیران که مدد ز آتش هیجا بینند

سرمه دیده ز خاک در احمد سازند

حضرت اوست جهانی که شب و روز جهان

شاخ و برگی است که آن روضه غرا بینند

داد خواهان که ز بیداد فلک ترسانند