نی از آن روح که در تبت و یغما بینند

گر چه در نفت سیه چهره توان دید ولیک

آن نکوتر که در آیینه بیضا بینند

لاف از آن روح توان زد که به چارم فلک است

یادش آید که به شروان چه بلا برد و چه دید

نکبتی کان پشه و باشه ز نکبا بینند

بس که دید آفت اعدا ز پی انس عیال