کوه را ناله تب لرزه چو دریا شنوند

گریه آن گریه که از دیده آتش بینند

ناله آن ناله که از سینه خارا شنوند

چون بلرزد علم صبح و بنالد دم کوس

صبح گلفام شد ارواح طلب تا نگرند

کوس گلبام زد ابدال بگو تا شنوند

هر چه در پرده شب راز دل عشاق است