که آب مه و ماه آبی نبیند

دل افسرده مانده است چون نفسرد دل

که از آتش لهو تابی نبیند

رطب سبز رنگ است کی سرخ گردد

همه عالم انصاف جویند و ندهند

از این جا کس انصاف یابی نبیند

اگر سال ها دل در داد کوبد