منم آن بید سوخته که به من

تن چه ارزد که توش می بشود

دلم از خون چو خم به جوش آمد

جان چو کف ز او به جوش می بشود

دیده راوق فروش می بشود

چون گریزد دل از بلا که جهان

بر دلم تخته پوش می بشود