مرغ جانم خموش می بشود

چون گریزد دل از بلا که جهان

بر دلم تخته پوش می بشود

من ز گریه نیم خموش ولیک

ساقی غم که جام جام دهد

عمر در نوش نوش می بشود

بختم آوخ که طفل گرینده است