چون گریزد دل از بلا؟ که جهان

جان چو کف زد به دوش می بشود

منم آن بید سوخته که به من

دیده راوق فروش می بشود

بر دلم تخته پوش می بشود

من ز گریه نه ام خموش ولیک

مرغ جانم خموش می بشود