برق او دید هم نمی شاید

هیچ در صبر دل نبندم از آنک

دانم از صبر هیچ نگشاید

غم گساری در ابر می جویم

صد جگر پاره بر زمین افتد

گر کسی دامنم بپالاید

تا من از دست درنیفتم، چرخ