که سرد آتش عنبرافشان نماید

دم سرد از آن دارد و خنده خوش

که آه من و لعل جانان نماید

لب یار من شد دم صبح مانا

مگر صبح بر اندکی عمر خندد

که دارد دم سرد و خندان نماید

بخندد چو پسته درون پوست و آنگه