تو و دست دستان و مرغول مرغان

ز خون شفق سرخ دامان نماید

تو می خور صبوحی تو را از فلک چه

که چون غول نیرنگ الوان نماید

گر آن غول صد دست دستان نماید

لگام فلک گیر تا زیر رانت

کبود استری داغ بر ران نماید