که پلنگ در وی الا ز ره خطر نیاید

که بود عدو که آید به گذرگه سپاهش

که زمانه به کندهم که بدان گذر نیاید

چه خطر بود سگی را که قدم زند به جایی

بهر آن زمین که عنقا ز سموم پر بریزد

به یقین شناس کآنجا پشه ای به پر نیاید

عدو ابله است ورنه خرد آن بود که مردم