به دو چشم اکمه اندر مدد بصر نیاید

تو به جای خصم ملکت ز کرم نه ای مقصر

چه گنه تو را که در وی ز وفا اثر نیاید

بلی آفرینش است این که به امتزاج سرمه

سر نیزه تو خورده قسمی به دولت تو

که از این پس آب خوردش بجز از خزر نیاید

به مصاف سر کشان در چو تو تیغ زن نخیزد