گر توانید حیاتی به اثر باز دهید

ماه من زرد چو شمع است و زبان کرده سیاه

مایه نور بدان شمع بصر باز دهید

دور از آن مه اثری ماند تن دشمن او

نه نه بیمار به حالی است نه امید بهی است

بد بتر شد همه اسباب حذر باز دهید

سیزده روز مه چاردهم تب زده بود