حجر از بهو و ستاره ز حجر بگشایید

گیسوی چنگ و رگ بازوی بر بط ببرید

گریه از چشم نی تیز نگر بگشایید

مسند از تخت و مخده ز نمط برگیرید

گر چه غم خانه ما را نه حجر ماند و نه بهو

هر چه آرایش طاق است ز بر بگشایید

جیب و گیسوی و شاقان و بتان باز کنید