گیسوان بافته چون خوشه چه دارید هنوز

عقرب از سنبله ماه سپر بگشایید

پس به مویی که ببرید ز بیداد فلک

همه زنار ببندید و کمر بگشایید

بند هر خوشه که آن بافته تر بگشایید

سکه روی به ناخن بخراشید چو زر

خون به رنگ شفق از چشمه خور بگشایید