ز آتشین آب مژه موج شرر بگشایید

سکه روی به ناخن بخراشید چو زر

خون به رنگ شفق از چشمه خور بگشایید

بامدادان همه شیون به سر بام برید

پس آن کعبه دل جان چو حجر بگذارید

به وفا زمزم خونین ز حجر بگشایید

آنک آن مرکب چوبین که سوارش قمر است