آنک آن یوسف احمد خوی من در چه و غار

ره دروازه بر آن تنگ مقر بگشایید

آنک آن چشمه حیوان پس ظلمات مدر

تشنگان را ره ظلمات مدر بگشایید

زیور فخر و فراز مصر و مضر بگشایید

آنک آن تازه بهار دل من در دل خاک

از سحاب مژه خوناب مطر بگشایید